Ποιος είναι ήρωας στην εποχή μας; Ίσως εκείνος που καταφέρνει να συνθέτει μια ζωή γεμάτη νόημα και μηνύματα για την κοινωνία. Υπό αυτήν την έννοια, ο Αλέξανδρος Σκούρτης και ο Κώστας Λεβιδιώτης είναι δύο σύγχρονοι ήρωες. Και ταυτόχρονα «Πρόσωπα της Χρονιάς» για τον δημοσιογραφικό μας Οργανισμό. Ήρωες όχι μόνο για τις επιτυχίες τους στον στίβο, αλλά κυρίως για τη διαχρονική ιδέα του «ευ αγωνίζεσθαι» κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες.
Οι δυο τους πορεύονται μαζί σε μια διαδρομή γεμάτη κόπο, αμφιβολίες, επιμονή και βαθιά πίστη στον στόχο. Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-σταθμό για τους ίδιους, με αποκορύφωμα τη διάκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Para Athletics στην Ινδία, εκεί όπου η προσπάθειά τους μεταφράστηκε σε ένα χάλκινο μετάλλιο και τρία ευρωπαϊκά ρεκόρ.
Ο Κώστας Λεβιδιώτης θυμάται ως καθοριστική στιγμή τη μέρα που ο αθλητής του τού ανακοίνωσε την απόφαση να διεκδικήσουν τη συμμετοχή στους αγώνες. Εκεί, όπως λέει, ξεκίνησε μια νέα πορεία με ξεκάθαρη στόχευση. Ο Αλέξανδρος Σκούρτης στέκεται σε μια πιο εσωτερική στιγμή: το βράδυ πριν από τον τελικό, όταν, αναλογιζόμενος τη διαδρομή του, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του.
Αν μια λέξη χαρακτηρίζει τη χρονιά που πέρασε, ο προπονητής μιλά για «ανθεκτικότητα»: την ικανότητα να αντέχεις και να συνεχίζεις, παρά τις δυσκολίες. Ο αθλητής χαρακτηρίζει τη χρονιά «μαγική» και «μοναδική», γιατί του επέτρεψε να επιστρέψει δυναμικά και να πετύχει περισσότερα απ’ όσα περίμενε.
Η αναγνώρισή τους ως «Πρόσωπα της Χρονιάς» έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Κώστας Λεβιδιώτης τη βλέπει ως ένδειξη ότι η προσπάθειά τους έχει θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία. Ο Αλέξανδρος Σκούρτης υπογραμμίζει πως η προβολή αυτή δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά και τον χώρο του παραστίβου, στέλνοντας το μήνυμα ότι κανείς δεν στερείται το δικαίωμα στον αθλητισμό και στα όνειρα.
Για αμφότερους, ο στίβος δεν είναι απλώς άθλημα, αλλά στάση ζωής. Ο προπονητής θυμάται τις πρώτες του ημέρες στο στάδιο, όταν κατάλαβε ότι εκεί ανήκει. Ο αθλητής εξηγεί πως οι θυσίες και η μακρόχρονη ενασχόληση τον οδήγησαν να δει τον πρωταθλητισμό ως καθημερινή επιλογή, έναν τρόπο ύπαρξης που έχει αποδεχθεί και αγαπήσει.
Σε ό,τι αφορά την έμπνευση των νεότερων, ο Κώστας Λεβιδιώτης πιστεύει πως το παράδειγμα είναι εκείνο που διδάσκει ουσιαστικά. Τα παιδιά παρατηρούν και μαθαίνουν από τη στάση ζωής των μεγαλύτερων. Ο Αλέξανδρος Σκούρτης συμπληρώνει πως για να αντέξει κανείς τις δυσκολίες, πρέπει να κάνει αυτό που αγαπά, χωρίς υπέρμετρη πίεση. Όταν το κίνητρο είναι εσωτερικό, το αποτέλεσμα θα έρθει.
Μιλώντας για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, ο προπονητής παρομοιάζει την κατάσταση με έναν βράχο που μοιάζει ανυπέρβλητος, αλλά δεν είναι. Η προσπάθεια είναι αυτή που κρατά τον άνθρωπο όρθιο. Ο αθλητής προσθέτει πως, παρότι η ζωή δεν είναι δίκαιη για όλους, όλοι έχουν ίσα δικαιώματα στα όνειρα.
Στις δύσκολες ημέρες της προπόνησης, ο προπονητής αντλεί δύναμη από την αγάπη του για αυτό που κάνει και από το αίσθημα συμπερίληψης στον στίβο. Ο αθλητής επισημαίνει ότι καθοριστικός παράγοντας είναι ο στόχος. Εκείνος που δεν σταματά, είναι ο πραγματικός νικητής.
Και το μέλλον; Ο μεν Κώστας Λεβιδιώτης εύχεται να συνεχίσει να προσφέρει και να αντλεί χαρά από αυτό που κάνει για όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο δε Αλέξανδρος Σκούρτης θέτει ως μεγάλο στόχο τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, διευκρινίζοντας ωστόσο πως προτεραιότητά του παραμένει να διατηρεί ζωντανή τη σπίθα για τον αθλητισμό.
Ως υστερόγραφο, δεν θα μπορούσαμε να μη σταθούμε και στο δεύτερο «σπίτι» τους, τον σύλλογό τους, την Ολυμπιάδα. Όταν οι δυο τους κλήθηκαν να περιγράψουν τι σημαίνει για τους ίδιους το ιστορικό αθλητικό σωματείο της Πάτρας, οι απαντήσεις τους συμπύκνωσαν ολόκληρη τη διαδρομή τους: «Οικογένεια», «σπίτι», ένας χώρος στήριξης, αποδοχής και κοινής πορείας – εκεί όπου ο στίβος γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από αγώνας.
