H πατρινή πολίστρια Αφροδίτη Μπιτσάκου έγραψε ιστορία τον Νοέμβριο του 2025 όταν κλήθηκε στην Εθνική Γυναικών πριν ακόμα συμπληρώσει τα 15 της χρόνια, κάτι που δεν έχει προηγούμενο παγκοσμίως. Είχε προηγηθεί, βέβαια, η συμμετοχή της σε όλες τις «μικρές» Εθνικές, το ντεμπούτο της στο πρωτάθλημα στην Α1 Εθνική σε πολύ μικρή ηλικία και πολλά άλλα επιτεύγματα, που σιγά – σιγά άνοιξαν τον δρόμο.
«Όταν έμαθα για την κλήση μου στην Εθνική ήμουν σε έναν αγώνα στην Πάτρα. Βγαίνω έξω και είχαν έρθει οι γιαγιάδες και οι παππούδες μου. Μου έδιναν συγχαρητήρια και δεν ήξερα τον λόγο. Νόμιζα πως ήταν για τον αγώνα που κερδίσαμε. Μετά ήρθε η μαμά μου και μου είπε. Έτσι το έμαθα. Χάρηκα τόσο πολύ! Αιφνιδιάστηκα λίγο για να πω την αλήθεια. Ήξερα πως ήταν κάτι που θα συνέβαινε στο μέλλον, αλλά δεν φανταζόμουν τόσο γρήγορα. Ένιωσα χαρά και ανυπομονησία».
Εκείνη τη στιγμή ήταν αδύνατο να συνειδητοποιήσει πως γράφει ιστορία:«Δεν το σκέφτηκα γιατί έπαιζα σε υψηλό επίπεδο τα τελευταία δύο χρόνια με τον Άλιμο σε Τσάμπιονς Λιγκ. Οπότε όχι, δεν σκέφτηκα καθόλου την ηλικία μου. Σίγουρα πέρασε από το μυαλό μου πως ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για μένα. Ειδικά με τη δεύτερη φορά κατάλαβα πως είναι πιο σοβαρό από την κλήση σε ένα κλιμάκιο. Χάρηκα πολύ και περίμενα να το βιώσω. Σε δεύτερο χρόνο αισθάνθηκα και ευθύνη, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν με ένοιαζε τόσο. Ήθελα πολύ να πάω, να το ζήσω και να το ευχαριστηθώ».
Η Αφροδίτη Μπιτσάκου μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο την υποδέχθηκαν οι συναθλήτριές της μόλις μπήκε στα αποδυτήρια της Εθνικής.«Ολα τα κορίτσια, και οι παλαιότερες, με υποδέχθηκαν πολύ ζεστά. Μας αγκάλιασαν, συστηθήκαμε και ήταν υπέροχο το κλίμα. Δεν αισθάνθηκα ότι είμαι καινούργια στην Εθνική».
Στα 15 της πλέον, διαφέρει από πολλούς συμμαθητές, καθώς έχει επιλέξει να συνδυάσει τις σχολικές της υποχρεώσεις με το πόλο.«Διαφορετική νιώθω μόνο λόγω των υποχρεώσεων που έχω με το πόλο. Κατά τα άλλα, ίδια ηλικία είμαστε και έχουμε τα ίδια ενδιαφέροντα. Σίγουρα, θυσιάζω κάποιες εξόδους που κάνουν οι φίλοι μου. Είναι δύσκολο, αλλά βάζω ένα πρόγραμμα καθημερινά και τα καταφέρνω όλα. Επειδή ήρθα σε καινούργιο σχολείο στην Αθήνα, ήταν ενημερωμένοι για το τι κάνω, αλλά δεν νομίζω πως μπορούσαν ακριβώς να καταλάβουν τι ακριβώς γίνεται και κυρίως τη βαρύτητα και τη σημασία των υποχρεώσεων. Με τον καιρό όμως, που άρχισα να λείπω για προπονήσεις και αγώνες, ξεκίνησαν να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Ειδικά όταν έλειψα έναν μήνα με την Εθνική στο Ευρωπαϊκό, το κατάλαβαν καλύτερα. Στον απόλυτο βαθμό, πάντως, δεν γίνεται να το αντιληφθούν». Θα ήθελα να συνδυάσω στο μέλλον σπουδές και αθλητισμό. Το πόλο κάποια στιγμή θα τελειώσει, έχει ημερομηνία λήξης. Μετά οι σπουδές θα σε οδηγήσουν να κάνεις μια καριέρα εκτός αθλητισμού και να δημιουργήσεις ό,τι θέλεις στη ζωή σου».
Τα όνειρα δεν έχουν ταβάνι για την Αφροδίτη Μπιτσάκου, ούτε σε επίπεδο Εθνικής, αλλά ούτε και συλλογικό επίπεδο. Το αξιοσημείωτο είναι πως αυτή τη στιγμή δεν την ενδιαφέρει η καριέρα στο εξωτερικό.«Το μεγαλύτερο όνειρο κάθε αθλητή είναι να πάρει μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες και να πάρει ένα μετάλλιο. Αυτό θέλω και εγώ. Όσον αφορά τις διοργανώσεις με την ομάδα μου, θέλω πρωτάθλημα Ελλάδας και μια διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ. Η αλήθεια είναι πως έχω σκεφτεί ότι θα προκύψουν προτάσεις για το εξωτερικό, αλλά δεν είναι κάτι που θα με χαροποιούσε ιδιαίτερα. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα εξελιχθεί και ποιες θα είναι οι ευκαιρίες. Δεν το αποκλείω, αλλά αυτή τη στιγμή θα προτιμούσα να μείνω στην Ελλάδα».
