Χωρίς καμία δόση υπερβολής, πρόκειται για την κορυφαία αθλήτρια που έχει αναδείξει η Πάτρα και μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής κολύμβησης όλων των εποχών και για αυτό μπαίνει απόλυτα δίκαια στο πάνθεον των κορυφαίων προσώπων της χρονιάς.
Ο λόγος για το «δελφίνι» του Παναθηναϊκού, την Νόρα Δράκου, η οποία στα 34 της χρόνια συνεχίζει να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο, αποδεικνύοντας πως η συνέπεια, η πειθαρχία και το πάθος μπορούν να κρατήσουν έναν αθλητή στην κορυφή για πολλά χρόνια.
Η ίδια παραδέχεται ότι τίποτα από αυτά δεν ήταν εξαρχής «στο πλάνο». Δεν σχεδίασε τη μακροχρόνια παρουσία της στον πρωταθλητισμό. Απλώς εξελίχθηκε μέσα σε αυτόν. Άλλαξαν οι στόχοι, οι άνθρωποι γύρω της, άλλαξε και η ίδια, όχι φεύγοντας από τον χώρο, αλλά ωριμάζοντας μέσα σε αυτόν.
Στην τεράστια καριέρα που έχει καταγράψει μέχρι σήμερα -και η οποία συνεχίζεται δυναμικά με νέους στόχους- έχει πετύχει επιδόσεις που για πολλούς Έλληνες κολυμβητές αποτελούν σημείο αναφοράς. Έχει καταρρίψει δεκάδες ρεκόρ σε όλες τις κατηγορίες, ενώ η παρουσία της στις μεγάλες διοργανώσεις υπήρξε σταθερά εντυπωσιακή.
Ενδεικτικά, στα σημαντικότερα επιτεύγματά της περιλαμβάνονται τα εξής:
-Τέσσερις συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο ασημένια ευρωπαϊκά μετάλλια, ένα στα 50 μέτρα ύπτιο και ένα στα 50 μέτρα ελεύθερο.
-Δέκα παρουσίες σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κολύμβησης, με δύο συμμετοχές σε τελικούς.
-Σε εθνικό επίπεδο, έχει κατακτήσει 37 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα, μαζί με πλήθος άλλων μεταλλίων, γράφοντας τη δική της ξεχωριστή ιστορία στις ελληνικές πισίνες. Με ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο ξεπερνά ιστορικά ρεκόρ, αφήνοντας πίσω σπουδαία ονόματα όπως η Μαριάννα Λυμπερτά, και χαράσσοντας το όνομά της με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ελληνικής κολύμβησης.
Πίσω όμως από τις επιτυχίες κρύβεται μια διαδρομή γεμάτη εσωτερικές μάχες. «Πάρα πολλές φορές έχω φτάσει στο αμήν», εξομολογείται. Βραδιές που γύριζε σπίτι κλαίγοντας, σκέψεις να τα παρατήσει, αμφιβολίες που δεν φαίνονται στα μετάλλια. «Οι καλές στιγμές είναι αυτές που βλέπει ο κόσμος. Για να φτάσεις εκεί, έχεις περάσει από μια πολύ δύσκολη διαδικασία». Αυτή η αντοχή -σωματική και ψυχική- είναι ίσως το μεγαλύτερο παράσημό της.
Τα τελευταία χρόνια επέστρεψε στην Πάτρα, στο κολυμβητήριο «Αντώνης Πεπανός», εκεί όπου η παρουσία της δεν είναι απλώς αγωνιστική, αλλά συμβολική. Προπονείται με τον Λευτέρη Μήτρακα, ο οποίος, όπως η ίδια αναγνωρίζει, της ξανάδωσε αυτοπεποίθηση και την οδήγησε σε ένα δυναμικό comeback μετά τα τριάντα. Δίπλα της στέκεται μια ολόκληρη ομάδα: ο γυμναστής της Γιάννης Σεφερλής, η διατροφολόγος και παλιά συναθλήτριά της Χρύσα Λιμπουρνά, αλλά και η οικογένειά της, «μια γροθιά» σε κάθε βήμα.
Η Δράκου δεν μιλά για επιτυχία με όρους λάμψης ή χρημάτων. Αυτό που τη νοιάζει είναι η κληρονομιά, το αποτύπωμα. Κάθε μέρα, νεαροί αθλητές την πλησιάζουν ζητώντας συμβουλές, μοιράζοντάς της τις αμφιβολίες τους. «Αυτό δεν αγοράζεται με χρήματα», τονίζει. Το παράδειγμά της λειτουργεί ως πυξίδα για μια νέα γενιά που μαθαίνει πως η επιμονή και η αγάπη για αυτό που κάνεις είναι τα θεμέλια κάθε επιτυχίας.
Παράλληλα, συνεχίζει τις σπουδές της στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, έχοντας ήδη αποφοιτήσει από το ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής με ειδικότητα στην κολύμβηση. Αποδεικνύει έμπρακτα ότι ο πρωταθλητισμός μπορεί να συνδυαστεί με τη γνώση και την προσωπική εξέλιξη.
Στο μέλλον δεν αποκλείει να παραμείνει στον χώρο, όχι απαραίτητα ως προπονήτρια, αλλά σε έναν ρόλο μέντορα για τους νεότερους αθλητές, έναν ρόλο που στην Ελλάδα δεν είναι ακόμη θεσμοθετημένος, αλλά είναι πολύτιμος για τη διαχείριση των δυσκολιών και της πίεσης του πρωταθλητισμού.
Δεν γνωρίζει ακόμη πότε θα «κρεμάσει» το σκουφάκι της, ίσως ούτε θέλει να το ξέρει. Εκείνο που γνωρίζει είναι ότι κάθε πρωί θα βουτά στο νερό με τον ίδιο στόχο: να πάει λίγο πιο μακριά από χθες.
Και όσο συνεχίζει, μεγαλώνει όχι μόνο τις επιδόσεις της, αλλά και την κληρονομιά της.
